Storythai

 

 

 

วันนี้รูปเยอะ .. อาจจะโหลดนานหน่อยนะ

 

 

เล่าให้ฟังก่อน ว่า..

เค้าไปเรียน Wall Street มาแล้ว 2 วัน

อื้ม..รู้สึกได้เลยว่า กล้าพูดภาษาอังกิดขึ้นเย๊อะ..เลย

เริ่มที่ Level Upperwaystage1

เทียบกับ TOEFL รึ CUTEP ก็ใกล้เคียงกับที่เราเคยสอบไว้นะ

 

 

 

และก็เมื่อ 6-7 วันที่ผ่านมา

เราคุยกับแม่เทอบ่อยมากๆๆๆ (แอบกัวง่ะ)

เพราะคุณเทอมีความสามารถพิเศษอย่างร้ายแรง!!

ก็ .. ลืมไปเอาบัตรเดบิตที่ต้องเอาไปใช้ที่ อเมริกา ซะนี่.. -*-

เราก็อุตส่าห์โทร.ไปเตือนแล้วน๊า.. ก็ยังลืม เก่งจิงคนเรา เฮ้อ..ออ

เป้นไงล่ะ .. เราก็เลยต้องเดินสาย (ยังกะนักร้องเนอะ) ไปรับบัตรมาให้

ตอนแรกไปที่สาขามาบุญครอง เค้าให้มาไม่ได้ เพราะตัวเจ้าของต้อมาเซ็นชื่อ เปิดบัญชีเอง

อีกวันต่อมา .. เราเลยต้องไปที่สาขาสีลม รอ..ร๊อ..รอ หลายชั่วโมงเลย

กว่าจะได้มาเนี่ย .. เป็นหมาเปียกฝนเลย หะหะ ^^

 

 

 

ม่ะ.. เข้าเรื่องกัน

เมื่อคืนก่อนที่เค้าจะไปส่งเทอ (10 มีนา) เค้านอนประมาณตี1 แน่ะ

จิงๆก็อยากจะนอนเร็วๆนะ แต่ช่วงที่ผ่านมา เค้านอนดึกตลอดเลยอ้ะ

ก็เลย..นอนไม่หลับ

 

 

 

แล้วก่อนนอน เราก็เตรียมของทุกอย่างให้พร้อม

กลัวว่าจะลืมเอาไปให้เทอ

แล้วยังมีแอบตื่นเต้น .. จะได้เจอคุณพ่อและคุณแม่เทออีก

งู้วว..ว์ ต้องหาเสื้อผ้าดูแล้ว ไม่แมนจนเกินไป หะหะ ^^ (แล้ว..เทอว่าเป็นไงมั่งอ่ะ?)

 

 

 

นอนก็นอนไม่ค่อยจะหลับ

ไม่ได้ไปกะเค้าเล้ย..แต่ตื่นเต้นกะเค้าด้วย อิอิ

แล้วตอนตี3 เกือบๆจะตี4 เทอก็โทร.มา โว้วว..ววว ตื่นเลย!!

นอนต่อก็ไม่หลับแล้ว .. เลยตื่นซะ ตั้งแต่ตี4 นู่น..นน

อาบน้ามๆๆ แต่งตัวเสดเรียบร้อยแล้ว ก็หาของกิน เอ๊า..ไม่น่ากินเลย เลยกินยาวเลยทีนี้

 

 

 

ออกไปหาแท๊กซี่ ตอน 6 โมง

พี่ที่ขับรถก็ชวนคุย .. คุยกันไปโน่น..น จนรู้ว่าบ้านพี่เค้าอยู่อุดร

ไปถึงสนามบินก็ 6.10 น. ลงที่ประตู4 เพราะมันอยู่ตรงกลางๆ ก็กลัวจะต้องเดินไกล

แล้วก็..ประตูเข้าอาคารปิดซะ .. เราเลยเดินย้อนไปทางประตู1 Zone A

เข้าไปปุ๊บ..โทรหาเทอเลย ปรากฏว่า..เทออยู่ที่ประตู8 Zone S แง่วว..ว - -“

ก็เลยต้องเดิน..เดิ๊นน..เดินกันไป

 

 

 

เจอเทอกับคุณแม่กำลังเตรียมของกันใหย่

เลยไม่ค่อยกล้าเข้าไปง่ะ

แล้วเทอก็มาตาม .. บอกว่าไปหาคุณแม่เร๊ว..

คุณแม่ก็ให้ขนมคุ้กกี้เนยของ  S&P มากล่องนึง

 

 

   

 

(ตอนนี้เค้ากำลังกินเลยแหละ อิอิ ^^ อร่อยม๊ากกก... ขอบคุณนะคะคุณแม่)

 

 

 

ขอถ่ายกับแผนที่หน่อย อิอิ (กัวหลงค่ะ)

 

 

 

     

ไหนๆ .. มาถ่ายรูปด้วยกันหน่อย

 

 

     

ขอเดี่ยวๆ กันซักหน่อย

 

 

เค้าก็เดินไปนู่นไปนี่กับเทอ .. แอบเส้าเล็กๆ

แต่ก็จะมัวแต่เส้าไม่ได้หรอกน้ะ เพราะเทอเองก็กำลัง เป๋อๆ

ฮ่าฮ่า ^o^ คำนี้แม่เทอพูดน้ะ ได้ยินแล้วขำเลย

 

  

 

 

กะเจ๊บี่บี๋

 

 

 

 

 

เทอกับเพื่อน (ชื่อไรหว่า ??)

 

 

 

กำลังหาเอกสารอยู่ .. อย่าเพิ่งถ่ายเซ่!!

 

 

 

 

 ที่หน้า gate แล้ว .. เราต้องจากกันแล้วหยอ TT

 

 

 

พอใกล้ๆจะ 8 โมง เทอและเพื่อนๆรวมทั้งเจ๊บี่บี๋ด้วย

ก็ไปรวมกันที่หน้าทางเข้าที่เค้าอนุญาตให้แค่คนที่จะเดินทางเข้าไปตรวจหนังสือเดินทางเท่านั้น

แล้วเทอก็เดินเข้าไป .. ก่อนจะเข้าไปก็หันมาบ๊ายบายกันอยู่หลายรอบเลยทีเดียว

 

 

 

มองแทบไม่เห็นข้างในเลยจิงๆ

 

 

เข้าไปแล้ว .. เราก็เห็นแต่กระจกที่เค้าทำให้มันขาวๆด้านล่าง

เราก็เกือบจะมองไม่เห็นแล้วเชียว ถ้าไม่เห็นคุณลุงกำลังบ๊ายบายอะไรซักอย่าง

เราเลยมองเข้าไปบ้าง .. หู้วว์..มองเห็นยากจิงๆ

แล้วก็เดินหาเทอ .. เทออยู่แถวไหนหว่า .. แล้วก็เจอ

เห็นเจ้าแมวเหมียวใส่เสื้อกันหนาวสีเทาๆแบกกระเป๋าใบใหญ่เบอเริ่ม เป็นป้าเต่าเลย อิอิ ^^

ต้องขอบอกก่อนเลยว่า .. กระเป๋าเทอนั้น ใหญ่มาากกก..กก และหนักโค่ดๆอีกด้วย (น่าสงสาร TT)

มีทั้ง รองเท้าแตะ ยันตุ๊กตาเจ้าหมาน้อยอยู่ด้วยกัน  ง๊าาคคค.. >-<

แล้วเทอจะเอาตุ๊กตามาแนบกับแก้มเนี่ยน้ะ .. ฮี่ฮี่ .. ไม่อยากจะคิด บรือส์..

  

 

 

เรามองเทอจากด้านนอกอยู่นานมาากก..ก

ตั้งแต่เทอกำลังเข้าแถวอยู่ ยันเทอตรวจเอกสารเสร็จ

แล้วบ๊ายบายกลับมาก่อนเข้าไปข้างใน .. ที่เราจะไม่ได้เห็นกันแล้ว

ตอนนั้น .. น้ำตามันจะไหล ไม่ได้เสียใจรึดีใจรึอะไรเลย

แต่แค่คิดว่า .. เหงาแล้วสิเนี่ยเรา TT

 

 

  

พอเทอเดินเข้าไปปุ๊บ..แม่เทอก็โทร.เข้ามาหาเรา

ถามว่าเทอปิดเครื่องถอดซิมไปแล้วหรอ .. ใช่เลย

พี่ก๊อดเค้าอยากให้เทอโทร.ไปหาเค้าน่ะ แมวน้อย

แต่ไม่ทันแล้วสินะ .. งิ

 

 

 

  

เราก็เดินไปที่กระจก มองดูอาคารที่เทออยู่ข้างใน ใจก็คิดว่าจะได้เห็นเทออีกมั๊ยเนี่ย

เส้าอีกแว้วว..วว แต่เค้าไม่ได้ร้องไห้น้ะ !!

 

 

 

จู่ๆแม่เทอก็โทร.มา

ถามว่า กลับรึยัง ..  ยังเลย ยังไม่ได้ออกไป แต่กำลังจะกลับ

คุณแม่เลยบอกว่า น่าจะออกมาด้วยกัน

เราก็ไม่อยากจะให้ย้อนรถไปๆมาๆ เพราะคุณแม่ก็ต้องกลับสัตหีบ

ส่วนเรากลับเข้ามาใน กทม. เด๋วจะเสียเวลาเปล่าๆ

 

 

 

เหงาสิ้นดี .. เดินอยู่ในสนามบิน คนเดียวเนี่ย

เดินไป.. ไม่รู้เส้นทาง รู้แค่ว่าต้องกลับคอนโด

เห็นรถเมล์ผ่านไป .. แล้วเราจะไปขึ้นที่ไหนอ้ะ ?

แล้วยืนรอดูอยู่แป๊บนึง .. ไม่มีรถมาแถวๆคอนโดเราเลยนี่หว่า

ก็เลย .. นั่งแท๊กซี่กลับ เหมือนเดิม

คราวนี้พี่ที่ขับแท๊กซี่กคุยเรื่อง เงินๆทอง แฮะ

เค้าบอกว่า ไม่วาจะอยู่ที่ไหน ถ้ามีเงินก็ทำได้ทุกอย่าง

ไม่ว่าการลัดคิว ขอทำนู่นทำนี่ ขอทุนไปเรียนต่อ อย่าง ทุนกพ. ก็ยัดเงินกันเข้าไป

เฮ้อ...จิงเนอะ แล้วยั่งงี้เมื่อไหร่เมืองไทยจะเจริญซักที

 

นี่แหละ .. ประตูที่ 8

 

 

 

 

 

 

ตอน 7.45 น. มีเบอร์นึงยิงมาที่มือถือเรา

คิดทันทีเลยว่า .. เทอแน่ๆ แล้วก็เทอจิงๆด้วย

นึกว่าจะไม่ได้ยินเสียงแล้วสิ .. ดีใจมากๆๆ

เพราะเทอก็เอาซิมมาฝากไว้ที่เรา ดูแลตัวเองดีๆน้ะ

 

 

 

ตอนนี้..เค้ากลับมาถึงคอนโดแล้ว

มาถึงตอน 8 โมงพอดีเลย

เครื่องเทอก็คงกำลังขึ้นสินะ .. ตื่นเต้นน่าดูเลยสิ ^^

ไม่ต้องกลัวนะแมวน้อย .. สนุกมั๊ยล่ะ

 

 

 

คิดถึงจังเลย .. ไม่รู้ว่าตอนนี้จะกินอะไรอยู่น้อ..อ

ได้ข่าวว่าเทอไป China Airline

แล้วจะคุยกับ แอร์ฯ รู้เรื่องรึป่าว หะหะ

  

 

 

อยู่ที่นู่น..ดูแลตัวเองดีๆนะ

เค้าเป็นห่วง แต่ก็อยากจะให้เทอได้ลองอยู่แบบคนเดียวดูบ้าง

มันน่าจะทำให้เทอทำอะไรๆได้คล่อง และมั่นใจมากขึ้น

ส่วนเค้าเอง .. ก็คงต้องหัดอยู่คนเดียวเหมือนกัน TT

 

 

 

สู้ๆ .. เค้าจะเป็นกำลังใจให้นะ

 

.. และ ..

 

อยากบอกว่า .. เค้ารักเทอน้ะ